سه شنبه پانزدهم بهمن 1387
بازنویسی شعر تقدیر شادمهر
تقدیررا دیدم شبی
بیچاره بی تقصیر بود
تو خود دلیل رفتنی
قلب تو ازمن سیر بود
من جمله ها گفتم ولی
آرامشی پیدا نشد
مشت پشیمانی تو
یک لحظه از من وا نشد
نفرین بر این شهر سکوت
این کوچه های بی امید
آن شور و حال رفته و
آن عشق پاک ناپدید
می ترسم آخر گریه ها
بی تاب بی تابم کند
شمعی شوم در شعله ای
که سوز آن آبم کند
پیراهنت کز عطر آن
درگیر فکرت می شوم
بعد از نمازی پای آن
درگیر ذکرت می شوم
باید شبی پیدا شوی
باید تو را پیدا کنم
باید که با عشق تو در
این کوچه ها غوغا کنم
تقدیر را دیدم شبی
بیچاره بی تقصیر بود
دانستم اما لحظه ی
دانستن من دیر بود
باید شبی پیدا شوی
باید تو را پیدا کنم
باید که با عشق تو در
این کوچه ها غوغا کنم
این شعری است از این حقیر که سعی کردم در قالب وسبک و شبیه به شعر تقدیر خانم برزویی باشد و آن را تقدیم می کنم به طرفداران استاد شادمهر عقیلی. همیشه منتظر نظر های شما خوانندگان عزیز این وبلاگ هستم.
