چهارشنبه هفتم اسفند 1387
تحلیل حمید عسکری
این مقاله تحلیلی درباره اثرهای حمید عسکری است.قبل از شروع سه نکته را بگویم.اول تحلیل من صرفا به عنوان یک شنونده موسیقی است نه متخصص.دوم اینکه اگر مقایسه ای بین کار و اثر شادمهر و حمید عسکری باشد فقط به خاطر رساندن منظور و مغز کلام است نه برتر دانستن یکی از این دو هنرمند گرامی.سوم اینکه منظور از ترانه در متن همان شعر است.
آنچه باعث مطرح شدن حمید عسکری شد (غیر از آن مساله مشهوری که همه می دانند)صدای دلنشین و مهم تر از آن شعر (ترانه)ای است که او می خواند.قالب و نوع ترانه های او ساده و عام پسند است و بیش از حد جوان پسند.یعنی در ترانه ،او مستقیم و با زبان ساده احساسات و حرف های درونی جوان ها را که غالبا درباره علاقه به جنس مخالف شان است بیان می کند.نمونه ها بسیار زیاد است.(آخه جون تو بسته به جونم ،اگه بری بی تو نمی تونم در آلبوم کماو یا واسه اینه که می مردم واسه چشمات ،واسه اینه که می میرم واسه نگات در اهنگ واسه اینه.)
این نوع شعر و ترانه اگر چه ساده و دلنشین است ولی دارای یک فقر هنری ایت که باعث نا ماندگاری اثر می شود.آنچه کسانی مثل داریوش و سیاوش را ماندگار کرده است در کنار هنر ذاتی شان ،آنچه آنها خوانده اند بوده است.اگر آنها هم از چشم و ابرو و لب و عزیز دلمی و قربونت برم می خواندند الان داریوش و سیاوش نبودند.بنابراین از آقای حمید عسکری خواهش می کنم اولا خودشان از ترانه سرایی برای خودشان دست بردارند و در بین ترانه های دیگران هم از آنهایی استفاده کنند که دارای ارزش هنری ،عمق ،پختگی و اوج عواطف و احساسات باشند.
ضمنا نقطه سقوط آقای عسکری جایی است که کم ارزش ترین و معمولی ترین ترانه ها را با رپ خوان ها (رپرها)اجرا می کند.مانند ترانه نرگس که ما را از هنر ایشان ناامید می کند.
مساله دوم درباره آهنگ سازی حمید عسکری است.آقای حمید عسکری حرفه اصلی شان آهنگ سازی است و این حرفه شان بر خوانندگی ترجیح دارد .یک آهنگ ساز مطرح باید قابلیت استفاده از سازهای مختلف ،ریتم های مختلف ،حتی سبک های مختلف و اگر تخصص داشته باشد تنظیم های مختلف در یک سبک و با یک سری مشخص از سازها را داشته باشد .
من که حتی یک شنونده حرفه ای آهنگ سازی هم نیستم می گویم که در 99درصد آهنگ های ایشان صدای کیبورد را می شنوم و صدای سازهای دیگر را به ندرت می شنوم.
خیلی عجیب است اگر در یک آهنگ ایشان از سازی غیر از کیبورد (ارگ)استفاده کند که یکی از نمونه های عجیب آهنگ اخیر ایشان (واسه اینه)است که از کیبورد و گیتار آکوستیک(اگر اشتباه نکنم)استفاده کرده است.
وقتی حرف از هنر آهنگ سازی مطرح می شود منظور این نیست که شما با یک ساز(کیبورد)پانصد تا آهنگ مختلف بسازید.بلکه من حقیر غیر متخصص هنر آهنگ سازی را برای آهنگ سازانی در این سطح در چهار مورد که در بالا ذکر کردم می بینم.اگر بخواهیم نمونه ای برای مقایسه بیاوریم می توانیم از آهنگ سبب شادمهر (ترکیبی از دو سبک پاپ و راک و پنج ساز) و آهنگ تقدیر او (ترکیبی از سازهای گیتار آکوستیک ،گیتار بیس،ویلون ،جاز ،و کیبورد )نام ببریم .
امیدوارم آقای حمید عسکری که خود او را و هنرش را دوست داریم و از بداخلاقی های گذشته اش چشم پوشیده ایم سعی کند شعرش را ،آهنگش را غنی تر کند.تا به سرمایه هنری و ماندگاری و اعتبارش افزوده شود نه اینکه آنچه دارد را آنقدر خرج کند و تکرار کند تا روزی تمام شود.
نظرات شما نشانه احترام شما به مطالب این حقیر است.
